C.P.R. R.I.P.
Dat was het dan. En zowaar, dankzij het ‘Even geduld a.u.b.’ is Zomergasten dit jaar met een zogenaamd open einde geëindigd. Zeer literair natuurlijk. Het duurde alleen zo godverdomde lang. En dan steeds zo’n zweverig gitaardeuntje dat ons de indruk moest geven dat het elk moment weer kon beginnen. Maar het begon maar niet! En na een klein moment van zwakte waarin wij naar een andere zender zapten om onze honger naar bewegend beeld te stillen, kwamen wij terug in een reclame waarin die andere Connie, die van Van Breukhoven, haar wasgedrag exploiteert ten behoeve van Robijn. Waarna ‘Magnolia’ begon, een der meest menselijke films die er ooit gemaakt is. Misschien wordt aankomende zaterdag herhaald wat wij gemist hebben.
Het was in ieder geval een memorabele uitzending. Met als hoogepunt de analyse van ons Connie over Gandhi’s ‘tirannie van de goedheid’. Geniaal gezegd. Volgens mijn lief had Katja trouwens geen B.H. aan. Zelf heb ik daar uiteraard niet op gelet. En ook die permanent glimmende lippen zijn mij niet opgevallen. Het ging immers om de inhoud. En daar zat het goed mee.
Maar goed, zoals gezegd, dit was het. Een kleine maand lang heb ik mij ingezet voor Connie Palmen, in de hoop het tij te keren. In de hoop dat de mensen in staat waren om hun vooroordelen opzij te zetten en ons Connie een kans te geven. Voorlopig zit mijn taak erop. Connie Palmen Rules! ruste in vrede. Vanaf vandaag ga ik hier verder.
Kiers says:
29/08/2005 at 12:17Een treurige bijkomstigheid in al uw goedheid over Konnie meen ik te vinden in haar omgeving, nu gevormd door Katja.
Hoe is het mogelijk dat iemand iemand aanduidt als ‘vriend’ en niet verder komt met explicatie en insight dan het geverniste oppervlakkige van al dat wij reeds weten?
Opmerkingen van Katja dat haar ‘goede vriend’ Theo van Gogh niet gevraagd zou hebben om de dood, plaats ik het liefst in de categorie waarbij Het Journaal vraagt aan Jan Lul buiten op straat wat hij van Prins Claus vond en de camera te horen krijgt, “nou… ja… dat met die stropdas hè, dat was geweldig hè, dat die dan zo die stropdas afdoet, dat is geweldig hè? Zo helemaal zichzelf, een geweldige man.”
Kan ik ergens het condoleanceregister tekenen dat Zomergasten is afgelopen? En Konnie bedanken voor haar onbenullige omgeving, want zóoveel onbenulligheid… dat krijgt Konnie alleen natuurlijk ook niet voor elkaar.